“Twilight: New Moon” – recenzja 2 części sagi (filmu)

Jeden z polskich premierów ostatnich 20 lat powiedział, że “mężczyznę poznaje się nie po tym jak zaczął, ale jak skończył”. Chcę by ta zasada stała się zasadą uniwersalną i została rozciągnięta także na ekranizacje różnych sag, w tym zdecydowanie na sagę “Zmierzch”. Wybrałem się w dniu wczorajszym (a w sumie w dzisiejszym, bo film zaczął się przed godziną 2 w nocy) na premierę drugiej części sagi “Twilight” pod tytułem “New Moon” (Księżyc w nowiu). Oto kilka słów opisujących moje rozczarowanie.

Zapowiedź “Battlestar Galactica – The Plan”!!!

O Battlestar Galactica już kiedyś wspominałem. Pisałem także wówczas o tym, że ruszyły prace nad serialem “Caprica“, który ma opowiadać o tym co się działo przed tym co oglądać mogliśmy w BSG. “Caprica” opowie nam między innymi o tym jak powstali Cyloni… oczekując na nowy serial możemy jednak także zajrzeć na drugą stronę…

Śmierć w Teheranie [18+ - explicit content!]

Od paru dni w Iranie trwa coś co można już chyba powoli nazwać wojną domową. Zamieszki, które są największymi od 30 lat. Dziś na YT pojawił się film, na którym widać jak umiera młoda kobieta, postrzelona przez Basidż (perskie: بسيج) – czyli ochotnicze jednostki paramilitarne utworzone na fali rewolucji w 1979 r. Poniżej wrzucam filmik. Kto nie chce niech nie ogląda. Ostrzegłem.

Anielskie demony

Dan Brown jest takim pisarzem, który dzięki swoim powieściom wzbudza kontrowersje całego świata. Nie napisał ich, co prawda, wielu, jednakże dwie z nich stały się niekwestionowanymi bestsellerami, naruszyły tabu i poruszyły świat największej monoteistycznej religii na świecie. Obie też doczekały się ekranizacji. I właśnie o jednej z nich, najnowszej, “Aniołach i Demonach” w reżyserii Rona Howarda, chciałbym kilka słów w niniejszej recenzji napisać.

Na film ten czekaliśmy od dłuższego czasu a umiejętna propaganda, dynamiczne i ciekawe trailery owo oczekiwanie podsycały. O tym jak bardzo ten film stał się “ważny” zaświadczył mi tłum kinomanów w legnickim multipleksie w niedzielę o godzinie 21.00… Poszedłem bowiem wczoraj przekonać się czy “Anioły i Demony” są lepsze od ekranizacji “Kodu Leonarda da Vinci“. Oba filmy łączy postać głównego bohatera i aktora – w rolę Roberta Langdona wcielił się Tom Hanks, oraz postać reżysera. Oba filmy też, niestety, nie powalają na kolana i są ewidentnie wtórne względem książkowego pierwowzoru – nie budują nowej jakości i nie szokują.

To lie with you under a hundred moons…

Jest taka seria filmów – trzech dokładnie – która opowiada o przygodach bibliotekarza. Cała seria utrzymana jest w konwencji Indiany Jonesa. Zresztą oto tytuły: “The Librarian: Quest for the Spear“, “The Librarian: Return to King Solomon’s Mines“, “The Librarian: The Curse of the Judas Chalice“. Powstały one w kolejności w 2004, 2006 i 2008 roku. Filmy są zabawne, miło się je ogląda i nawet trzymają w napięciu. Nie jest to może jakieś ambitne kino i szczyt kinematograficznych gór, jednak mimo to oglądałem z przyjemnością. Postać Bibliotekarza – głównego bohatera – gra Noah Wyle znany szerszemu gronu z serialu “ER” – w Polsce “Ostry Dyżur”. Ale nie o filmie jako takim chcę pisać…

Mała Moskwa, Wielka Miłość

Mało mało mało piszę ostatnio, bo i jakoś czasu na pisanie owo nie staje. Napięty harmonogram, wyczerpujące szkolenie, wyjazdy – brak czasu i chęci na cokolwiek innego niż odpoczynek. Ale dziś napiszę – parę słów o filmie, który w poniedziałek oglądałem z Kamą. “Mała Moskwa” w reżyserii Waldemara Krzystka.

Kochaj i Tańcz

Polacy potrafią robić dobre filmy. Nie raz, i nie dwa, się o tym przekonałem. Chociaż, co prawda, nasza kinematografia nie jest tak spektakularna jak Holly czy Bollywood, jednakże jest o wiele bardziej życiowa i dogłębniej analizuje podmiot, o którym opowiada – człowieka. Zwykłego człowieka takiego jak ja, czy Wy. W środę byłem z Kamą we Wrocławiu i całkowicie spontanicznie wybraliśmy się do kina. Gdy rzuciłem okiem na repertuar to mina mi zrzedła. “Nic ciekawego” pomyślałem. Jedną z pozycji był jednak polski film “Kochaj i Tańcz“, który został bardzo dobrze odebrany przez publiczność. Miałem mieszane uczucia bo oglądanie spoconej i wydepilowanej klaty Mateusza Damięckiego nie jest dla mnie jakimś magnesem. Zachęcony jednak recenzjami zaproponowałem byśmy poszli właśnie na to.

Taki sobie pomysł…

Od paru dni wraca do mnie pewna myśl… chodzi o stworzenie na bazie wordpressa (w sumie wystarczający, a jednocześnie dający spore możliwości) witryny poświęconej recenzjom i krytykom książek, filmów, gier, itp. kulturaliów. Od kilku osób słyszałem, że niezgorzej piszę, że podobają im się opisy książek mojego autorstwa, że “niezły” ze mnie recenzent. Sam tak wcale nie myślę – nie mam wystarczającego warsztatu, ale może właśnie o to chodzi? Ludzie nie zawsze chcą czytać wypociny napuszonych “krytyków”, a raczej wolą spojrzenie zwykłego człowieka. Wiem, że jest parę osób, które mógłbym namówić do pomocy przy tworzeniu tego serwisu. Poniżej zamieszczam małą sondę z pytaniem co Wy na ten pomysł. Proszę, zagłosujcie, a wszelkie uwagi i sugestie zamieszczajcie w komentarzach.

Kinowy “Zmierzch” – recenzja

Wybrałem się dziś do kina. Wsiadłem w pociąg i pojechałem do Wrocławia w celu udania się do z dawna nie odwiedzanego przybytku. Uwielbiam chodzić do kina. Nie lubię jedynie chodzić tam sam. Ale cóż zrobić? Zgodnie z zasadą “jak nie możesz czegoś pokonać to to zaakceptuj” zebrałem się i pojechałem. Zdecydowałem się nie czekać dłużej na premierę DVD i pojechałem na premierę kinową zapowiadanego od jakiegoś już czasu filmu “Zmierzch” (“Twilight”). Polska Premiera miała miejsce w dniu wczorajszym.

Jest to ekranizacja jednego z największych bestsellerów ostatnich lat – powieści “Zmierzch”, której autorką jest Stephenie Meyer, a którą opisałem w tym miejscu.

Bangkok Dangerous

Nicolas Cage jest takim aktorem, któremu raz filmy wychodzą, a raz nie. Najczęściej na przemian. “Skarb Narodów” był ok, ale “Skarb Narodów 2″ już mniej, choć mi się względnie podobał. “Ghost Rider” był niemalże genialny, ale krótko przed nim oglądalem jakiś remake Cage’a, którego tytułu już nawet nie pamiętam, a który spowodował, że chciałem wyjść z kina w trakcie – co mi się dotąd nigdy nie zdarzyło. Wczoraj obejrzałem “Bangkok Dangerous”, znany u nas jako “Ostatnie zlecenie”. Film jak film, bywało lepiej, bywało gorzej. Nie powala.

Fabuła jest… hm…